Kanttekening Kanttekening

Virussen in soorten
Deze week krijgen we hoopvolle berichten over versoepeling van de coronamaatregelen. Sinds bijna 2 jaar wordt de wereld en ook wij getroffen door het coronavirus in allerlei varianten. We hebben het geweten en we weten het nog steeds. Ieder van ons kan er over meepraten. Laten we blij zijn als we het coronavirus onder controle kunnen krijgen en houden. Het lijkt of er in het kielzog van dit virus een ander virus tot ontwikkeling is gekomen, meegelift op de schouders van het coronavirus. Waarschijnlijk sluimerde het al langer, maar dit andere virus zag in de coronapandemie een prachtig vehikel om zich breed te maken. 
Dit andere virus tast niet allereerst het lichaam aan, maar de geest. Het maakt zich breed op de sociale media waar mensen schaamteloos anderen bedreigen. “We weten jou en je familie wel te vinden”. Het maakt zich breed in de vergaderzalen van gemeenteraden en het parlement, die  veranderen in platforms om de eigen mening in massieve bewoordingen uit te dragen zonder zelfs maar een poging te doen tot serieus gesprek. Politieke tegenstanders worden verbaal onder schot genomen en beschadigd. En dan nog maar hopen dat er geen heethoofden zijn die dit verbale geweld omzetten in fysiek geweld en intimidatie of nog erger.  

En dat alles zonder consistente visie op de toekomst, maar uiteindelijk gedreven door behoud van wat heet persoonlijke  vrijheid. Ook al gaat die ten koste van de vrijheid van de ander. Parasiterend op het – op zich best voorstelbare - onbehagen en de onvrede in onze samenleving. Om de vergelijking  van  dit virus met andere vergelijkbare virussen in onze geschiedenis maar niet te hoeven maken, wordt de rol van die andere virussen onschuldiger voorgesteld dan zij waren. Zo heet het dat de holocaust helemaal niet zo erg was als altijd is beweerd. Misschien was het wel een verzinsel. De geschiedenis wordt als “alternatief feit” herschreven naar eigen snit. Je zet de geschiedenis naar je hand en wie dat weerspreekt wordt niet beschouwd als een serieuze gesprekspartner, maar als een tegenstander, exemplaar van een vijandige soort. Zo kan het gebeuren dat je de ander niet meer ziet als mens, maar alleen als belichaming van een verwerpelijke opvatting. 
Op zich is er niets tegen en zelfs veel voor om het onbehagen en de onvrede helder te benoemen. Dat is een voorwaarde om er echt iets aan te kunnen doen. Maar dat veronderstelt wel dat samen wordt gezocht naar oplossingen. Wat niet helpt is als er gouden bergen worden beloofd die niet waar gemaakt kunnen worden. Tussen mensen opzwepen en opzetten tegen een zondebok aan de ene kant en problemen echt oplossen aan de andere kant liggen werelden van verschil. 
De bijbel houdt ons voor dat mensen nooit samenvallen met hun gedrag en/of opvattingen. Denk maar aan de ontroerende verhalen over mensen die bezeten zijn door een demon. Bijvoorbeeld in Marcus 5: 1-20 waar Jezus de demon bij een bezetene uitdrijft en hem bevrijdt om hem nieuwe toekomst te geven als kind van God.. Mensen zijn en blijven schepsel, kind van God. Juist daarom moet de demon in hen ontmaskerd worden. Om hen te bevrijden van een verstikkend verleden dat hen gevangen houdt. 
Zoals waakzaamheid geboden blijft ten aanzien van de ontwikkeling van het coronavirus, zo blijft waakzaamheid geboden om de demonen van dat andere virus  te herkennen en te ontmaskeren. Vanuit ons geloof dat de toekomst is aan de Eeuwige die niet loslaat het werk van Zjn/Haar handen.   
Hans Breunese

 

terug